Evangeliseren in een moslimland

“Ik vermoord jullie als jullie naar de kerk gaan,” dreigde de vader van Akma. De familie is moslim en woonde in het islamitische Maleisië. Toch zette de Akma’s moeder de stap om een kerk te bezoeken, ook al werd ze hierom geslagen door haar man. Ook bij Akma groeide het verlangen om naar de kerk te gaan. Ze negeerde de bedreigingen van haar vader en stapte op de bus.

In de kerk werd ze aangeraakt door de toespraak van de voorganger. Akma voelde alsof hij direct tegen haar sprak. “Wees niet bezorgd over de dingen die gebeuren in je leven,” zei de voorganger, “Want God laat geen van Zijn kinderen aan hun lot over. Hij beschermt je.” Sinds die dag voelde Akma geen angst meer voor haar vader.

Zonder hoofddoek

Akma maakt de keuze voor God en wordt christen. Samen met haar moeder en broers en zussen vluchtte ze weg van hun woedende vader, ze vinden onderdak in een andere stad. “Ik wilde evangeliseren onder mijn vrienden,” vertelde Akma, “Maar ik wist niet goed hoe dat moest. Bovendien droeg ik nog een hoofddoek, waardoor mensen dachten dat ik nog moslima was.” Akma besloot zonder hoofddoek naar school te gaan en er openlijk voor uit te komen dat ze christen is geworden. “Mijn leraren en klasgenoten wilden geen vrienden meer met me zijn omdat ik een infidel was, een afvallige,” vertelde Akma.

Passie

Toch besloot Akma om te blijven evangeliseren. “God heeft me passie en verlangen gegeven om mijn verhaal met jongeren te delen,” vertelde ze, “Mijn gebed is dat alle jonge mensen in mijn land God leren kennen.”

Jij?

Wat vind jij van de houding van Akma? Durf jij te getuigen van je geloof onder niet-christelijke klasgenoten of collega's?